Model CAPM może być wykorzystywany w liczeniu kosztu kapitału własnego, do oceny efektywności inwestycyjnej funduszy zbiorowego inwestowania (otwartych funduszy inwestycyjnych, funduszy emerytalnych itp.), badania stopnia efektywności rynku giełdowego, oraz jako narzędzie w badaniach z zakresu ekonometrii finansowej. Szczyt popularności modelu przypada na lata 70–80. W latach 90. został on poddany całkowitej krytyce jako niezgodny z wynikami badań i nieprzydatny w praktyce.
Model CAPM zawiera dwa kluczowe równania. Pierwsze to równanie linii rynku kapitałowego (ang. CML, Capital Market Line), wyznaczającej zależność między oczekiwaną stopą zwrotu z efektywnego (w sensie teorii portfelowej Markowitza) portfela aktywów finansowych a ryzykiem tego portfela:
gdzie: sX – odchylenie standardowe oczekiwanej stopy zwrotu z portfela „X”, sM – odchylenie standardowe oczekiwanej stopy zwrotu z portfela rynkowego „M”.