Louis-Claude de Saulces de Freycinet lub Louis-Claude Desaulses de Freycinet (ur. 7 sierpnia 1779 w Montélimar w departamencie Drôme we Francji, zm. w Freycinet 18 sierpnia 1842) – oficer Francuskiej Marynarki Wojennej, podróżnik i odkrywca w obszarze południowego Pacyfiku.
Początki kariery Do marynarki zaciągnął się w wieku 15 lat, a w pierwszy swój rejs – jako kadet – wypłynął wraz ze starszym bratem, Louisem-Henrim de Saulces, baronem Freycinet (który później doszedł do rangi admirała), na pokładzie okrętu liniowego Hepreaux. Brał udział w pierwszych wojnach epoki rewolucji francuskiej lat 1792–1802.
W roku 1800 został nianowany podporucznikiem. W latach 1800–1804, razem z bratem Louisem (1777–1840), wziął udział w wyprawie południowoaustralijskiej Baudina, na statkach „Naturaliste” i „Geographe”. Po powrocie opatrzył mapami, dokończył i wydał Voyage de découvertes aux terres australes Perona (1807–1810).
W trakcie wyprawy dwukrotnie awansował i objął dowództwo szkunera „Casuarina”, na pokładzie którego odbył rejs do Wyspy Kangura, a następnie do Île de France (dzisiejszy Mauritius). Po powrocie do Francji w roku 1804 otrzymał dowództwo fregaty „Voltigeur”, a po roku służby przeniesiony do wydziału kartograficznego marynarki.