W konkurencji tej zajął drugie miejsce, rozdzielając na podium Thöniego i Grega Jonesa z USA. Ostatni medal zdobył na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen w 1978 roku, gdzie był trzeci w gigancie. Tym razem lepsi okazali się jedynie Szwed Ingemar Stenmark oraz kolejny reprezentant Liechtensteinu, Andreas Wenzel.
W zawodach Puchar Świata zadebiutował jeszcze jako nastolatek. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 11 lutego 1973 roku w Sankt Moritz, gdzie był dziewiąty w zjeździe. Niecałe cztery lata później, 9 stycznia 1977 roku w Garmisch-Partenkirchen wywalczył swoje jedyne podium w zawodach tego cyklu, zajmując trzeciej miejsce w gigancie. Wyprzedzili go wtedy tylko Austriak Klaus Heidegger i Heini Hemmi ze Szwajcarii. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1976/1977, kiedy to zajął 19. miejsce w klasyfikacji generalnej i ósme w klasyfikacji giganta.
Po zakończeniu kariery pracował między innymi w Narodowym Banku Liechtensteinu. Zajmował się także polityką, zostając radnym z ramienia Postępowej Partii Obywatelskiej.
Jego ojciec, Christof Frommelt, reprezentował Liechtenstein w biegach narciarskich, a jego brat, Paul Frommelt także uprawiał narciarstwo alpejskie.