Kryształy bliźniacze, bliźniaki – rodzaj zrostów kryształów, tzw. zrostów prawidłowych, wytworzonych z tego samego materiału chemicznego, zachowujące ściśle określone prawa bliźniacze. Wymagane jest, aby przynajmniej dwie ściany lub krawędzie zrostów były równoległe. Charakterystyczne dla nich są kąty wklęsłe (wewnętrzne większe niż 180°). Tworzą je m.in. gips, kasyteryt, ortoklaz, fluoryt, rutyl i staurolit. Celowe wywoływanie tego zjawiska nazywa się bliźniakowaniem.
.
Prawidłowe zrosty mogą też tworzyć kryształy różnych minerałów. Jest to możliwe wówczas, gdy z roztworu lub stopu wydzielają się minerały okazujące podobieństwo krystalograficzne i strukturalne. Zrosty takie tworzy np. albit z ortoklazem, sfaleryt z pirytem cynowym.
Prawidłowe zrosty różnych minerałów są dość rozpowszechnione w przyrodzie. Nie zawsze można je rozpoznać na podstawie wyglądu zewnętrznego i dlatego dawniej niektóre zrosty uważano za odrębne kryształy. Dopiero wprowadzenie bardziej precyzyjnych metod badania minerałów umożliwiło dokładniejsze ich poznanie.
Prawa bliźniacze podają wskaźniki płaszczyzny lub osi bliźniaczej. Ta sama substancja może tworzyć bliźniaki według kilku, a nawet kilkunastu praw bliźniaczych.