Okręt miał na śródokręciu trzy proste kominy jednakowej wielkości.
Początkowo „Ruryk” został ukończony, wbrew pierwotnym planom, tylko z masztem rufowym, co było wyrazem krótkotrwałej tendencji we flocie rosyjskiej po wojnie z Japonią do wyposażania dużych okrętów w pojedyncze maszty. Wraz ze zmianą koncepcji, w 1910 roku ustawiono na nim też palowy maszt dziobowy, na nadbudówce dziobowej. Na przełomie 1916/1917 roku zamieniono go na stabilniejszy maszt trójnożny, ze stanowiskiem obserwacyjnym artylerii pod salingiemS. Winogradow, A. Fiedieczkin, Bronienosnyj..., s. 68-73..
Okręt był wyposażony w dwa 12-tonowe kutry parowe, 1 kuter z silnikiem spalinowym i 9 łodzi wiosłowych różnych rozmiarów, zgrupowane na śródokręciu.
Uzbrojenie thumb|Widok na rufową wieżę dział 254 mm Artylerię główną stanowiły 4 działa kalibru 254 mm (10 cali) o długości lufy 50 kalibrów (L/50), umieszczone w dwóch dwulufowych wieżach, na dziobie i rufie, w osi symetrii kadłuba. Działa były konstrukcji Vickersa, lecz zaprojektowane według rosyjskich specyfikacjiDziała 254 mm wywodziły się częściowo z wcześniejszych rosyjskich dział tego kalibru, o krótszej lufie L/45, zastosowanych w pancernikach typu Pierieswiet i pancernikach przybrzeżnych typu Admirał Sieniawin.