W 1815 r. grupa 24 Aleutów, kierowana przez Rosjanina Borisa Tarasowa, została pojmana przez hiszpańskich żołnierzy podczas nielegalnego polowania na foki u wybrzeży Kalifornii. W 1817 r. hiszpański gubernator Sola przekazał 15 zatrzymanych Aleutów Rosjanom, natomiast ci, którzy w Kalifornii ożenili się z miejscowymi kobietami i przeszli na katolicyzm, nie wrócili na rosyjską Alaskę.
W 1819 r. Iwan Kuskow, dowódca Fortu Ross, przesłuchiwał Aleuta Kygłaja, który twierdził, że był jednym z zatrzymanych Aleutów i był świadkiem zamordowania jednego ze swoich towarzyszy, Piotra. Twierdził, że Piotr odmówił konwersji na katolicyzm, za co na polecenie hiszpańskiego księdza katolickiego ucięto mu ręce i wypruto wnętrzności. Sam Kygłaj miał być torturowany jako następny, jednak Hiszpanie mieli odstąpić od tego zamiaru. Kygłaj twierdził, że ostatecznie udało mu się uciec z niewoli.
Iwan Kuskow uznał tę historię za wiarygodną i przekazał ją dalej – w rezultacie car Aleksander I polecił rosyjskim dyplomatom w Madrycie dowiedzieć się więcej o sprawie.
Kult Historię Piotra za prawdziwą uważali również rosyjscy misjonarze na Alasce, w tym mnich Herman i ks. Innokientij Wieniaminow. To sprzyjało powstaniu kultu aleuckiego męczennika.