G5N mógł przenosić maksymalnie 4000 kg bomb.
Wersje G5N2-L Model 12 – wersja transportowa o zredukowanej do sześciu osób załodze i zmniejszonej liczbie stanowisk strzeleckich. Nakajima Ki-68 – jeszcze przed zbudowaniem pierwszego prototypu G5N samolotem zainteresowało się lotnictwo Cesarskiej Armii Japońskiej. Wydział Techniczny zlecił zakładom Nakajima opracowanie wersji przeznaczonej dla lotnictwa armii lądowej. W 1940 roku gotowy był projekt wstępny samolotu oznaczonego jako Ki-68. Był to w zasadzie G5N, gdyż obydwie konstrukcje miały takie same wymiary, różniąc się jedynie wyposażeniem pokładowym i uzbrojeniem. Problemy z jednostką napędową G5N zaowocowały zleceniem zastosowania w wersji lądowej silnika Mitsubishi Ha-101 (będącego odpowiednikiem MK4B Kasei 12), a następnie Nakajima Ha-103 (odpowiednik NK7A). Nie zdecydowano się na budowę prototypu czekając na pozytywne zakończenie prac nad G5N. W międzyczasie Wydział Techniczny nakazał zaadaptować projekt do silników Nakajima Ha-107 o mocy 2200 KM. Po anulowaniu przez marynarkę całego programu G5N w 1942 roku podobnie uczyniła armia lądowa ze swoim Ki-68. Kawasaki Ki-85 – ciężki, strategiczny bombowiec przeznaczony dla lotnictwa armii lądowej, którego projekt oparto na konstrukcji G5N. Bombowiec miał być samolotem zdolnym do lotów na dużych wysokościach.