Jan Tokarski (ur. 24 marca 1909 w Ortelu Królewskim, zm. 16 stycznia 1982Encyklopedia języka polskiego pod red. Stanisława Urbańczyka, Wrocław itd.: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1992, s. 358 podaje błędnie datę śmierci: 1979. w Warszawie) – polski językoznawca, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach, współpracownik Witolda Doroszewskiego.
Życiorys Studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (KUL) (magisterium w 1937 roku pod kierunkiem W. Kuraszkiewicza). W 1939 ukończył na Uniwersytecie Warszawskim Studium Pedagogiczne. W czasie wojny prowadził tajne nauczanie, działał w organizacji konspiracyjnej KPN–Zryw. Po wojnie organizował szkolnictwo na Lubelszczyźnie, następnie pracował w Katedrze Językoznawstwa KUL, od 1948 roku był asystentem w Katedrze Języka Polskiego UW. Doktoryzował się w 1951 roku pod kierunkiem Witolda Doroszewskiego. Tytuł pracy doktorskiej to Gwara SerpelicJan_Tokarski.pdf. W 1953 został docentem w UW, od 1972 miał stanowisko profesora nadzwyczajnego. Wykładał także w WSP w Kielcach (1971–1977).