thumb|240px|Mężczyzna z domu Leiva, El Greco Alonso Martínez de Leiva lub Leyva (ur. ok. 1544, zm. 28 października 1588 nieopodal Lacada Point, hrabstwo Antrim, Ulster) – hiszpański XVI-wieczny szlachcic, faworyt króla Filipa II i kawaler zakonu Santiago. Jeden z dowódców Wielkiej Armady, zginął w katastrofie morskiej podczas powrotu z wyprawy.
Posiadał doświadczenie wojskowe zarówno na morzu, jak i na lądzie. Walczył przeciwko powstańcom niderlandzkim w początkowej fazie wojny osiemdziesięcioletniej, na morzu dowodził galerami sycylijskimi. Jako dowódca floty brał udział w zajęciu Portugalii (1580), później dowodził jazdą mediolańską. W 1587 roku został oficjalnym dowódcą sił desantowych Wielkiej Armady; w tajnym dokumencie król Filip II wyznaczył de Leivę następcą księcia Medina-Sidonia na wypadek śmierci tego ostatniego (z pominięciem Juana Martineza de Recalde). Okrętem flagowym de Leivy była „La Rata Santa María Encoronada”, wchodząca w skład eskadry lewantyńskiej.