Giovanni Gibboni (ur. ?, zm. 4 grudnia 1669) – włoski właściciel największych w połowie XVII w. zakładów metalowych w Rzeczypospolitej, tzw. manufaktury bobrsko-samsonowskiej w dobrach kieleckich biskupów krakowskich.
Po śmierci Caccich został jednym z trzech administratorów zakładów w Bobrzy (razem z Giacomem Gianottim i Bernardem Servallim), od 1645 roku był jedynym ich właścicielem. Do zespołu bobrskiego dołączyły zakłady w Suchedniowie i w Samsonowie, nabyte w 1636 roku od Aleksandra Szembeka, gdzie w 1641 roku zbudował drugi wielki piec. Po zniszczeniu wielkiego pieca w Bobrzy w końcu lat pięćdziesiątych XVII w. Gibboni zbudował nowy w Hamrze nad Bobrzą. Zespół bobrsko-samsonowski poza dwoma wielkimi piecami obejmował liczne kuźnice, fryszerki, slofarnię, odlewnie dział, itp., a także trzy kopalnie podziemne rudy żelaza. Dodatkowo Gibboni miał prawo do wyrębu drewna w lasach biskupstwa oraz dzierżawił kilka wsi, z których rekrutował przymusową siłę roboczą. W połowie XVII w. posiadał hutę szklaną w rejonie Kielc. Zajmował się również eksploatacją i przetwórstwem rud metali nieżelaznych: w starostwie chęcińskim był gwarkiem kopalń rud ołowiu, okresowo olbornikiem chęcińskim i podstarościm, posiadał też wieś Skiby ze złożami rud ołowiu.