Bohater ukazany jest inaczej niż w Żywocie pierwszym. Zamiast wyidealizowanej i statycznej postaci pojawia się bohater o złożonej i zmiennej psychice. Młode lata Wojciecha zapowiadają przyszłą świętość, ale zdarza mu się też zaniedbywać naukę oraz oddawać doczesnym radościom. Odmiana moralna następuje po objęciu biskupstwa i poprzedzona jest wewnętrzną walką ze słabościami poprzez post, nocne czuwania i umartwianie się. Wojciech cnotę i świętość uzyskuje dzięki trudowi i pracy nad sobą. Walka ze słabością wewnętrzną i lękiem trwa przez całe życie świętego, także w obliczu męczeńskiej śmierci.
Kompozycja utworu przypomina Żywot pierwszy. Wydarzenia prezentowane są w porządku chronologicznym. Utwór napisany jest stylem ozdobnym. Zawiera rozbudowaną metaforykę, spiętrzone porównania oraz epitety. Przeważają zdanie wielokrotnie złożone.
Zobacz też Żywot pierwszy św. Wojciecha
Bibliografia
Kategoria:Literatura średniowiecznołacińska Kategoria:Średniowieczne utwory dotyczące Polski Kategoria:Twórczość Brunona z Kwerfurtu Kategoria:Hagiografia świętego Wojciecha