Alcidamas z Elei (stgr. Ἀλκιδάμας) – grecki sofista i retor, pochodzący z miasta Elaea w Eolii, aktywny w IV wieku p.n.e. Uczeń i kontynuator idei Gorgiasza, zaliczany do sofistów młodszych. Rywalizował z Izokratesem. Uważał, że sofiści zajmują miejsce pośrednie między filozofami a retorami. Według Alkidamasa najwyższym celem oratora jest nabycie umiejętności wygłaszania ex tempore mów na wszelkie możliwe tematy. Negował konieczność istnienia klas społecznych, dowodząc, że natura nikogo nie stworzyła niewolnikiem, i że ludzie rodzą się wolni. Arystoteles krytykował formalną stronę tekstów Alkidamasa, wskazując na ich pompatyczny styl, nadmiar zwrotów poetyckich i wydumane metafory.
Utwory Był uczniem i następcą Gorgiasza i nauczał w Atenach w tym samym czasie, co Izokrates, którego był filozoficznym rywalem i przeciwnikiem. Znane są dwie deklamacje łączone z jego nazwiskiem: O sofistach (Περὶ Σοφιστῶν), deklamacja skierowana przeciwko Izokratesowi i dowodząca wyższości improwizowanych przemówień nad pisanymi (o fragmencie innej deklamacji przeciwko ideom Izokratesa przypuszcza się, że jest późniejsza) oraz Odyseusz (Ὀδυσσεύς), deklamacja, w której Odyseusz oskarża Palamedesa o zdradę podczas oblężenia Troi (powszechnie uważana za tekst nieautentyczny).