W sezonie 1985 ponownie dostał szansę startów, tym razem w pięciu wyścigach. W trzech pierwszych ścigał się dla francuskiej ekipy Ligier, w której to zastąpił Włocha Ivana Capelli (wszystkie zakończył poza strefą punktową). Podczas Grand Prix RPA Francuz przeniósł się do brytyjskiej stajni Tyrrell, gdzie zastąpił innego reprezentanta Włoch, Andreę de Cesarisa (nie dojechał do mety z powodu wypadku). Na ostatnią eliminację sezonu (Grand Prix Australii) Philippe powrócił do francuskiej stajni. Nieoczekiwanie, dzięki sprzyjającym okolicznościom, po raz pierwszy (i ostatni) w karierze stanął na najniższym stopniu podium, dzięki czemu na koniec sezonu został sklasyfikowany na 15. miejscu.
W latach 1986–1987 sprawował funkcję etatowego kierowcy brytyjskiej stajni Tyrrell, z którą miał okazję startu rok wcześniej. W obu przypadkach dwukrotnie rywalizację ukończył w strefie punktowej, na najlepszym uzyskując czwarte miejsce, podczas Grand Prix Niemiec, w roku 1987. W klasyfikacji generalnej zajął odpowiednio 14. i 15. pozycję.