Bigos – tradycyjna dla kuchni polskiej, litewskiej i białoruskiej potrawa z kapusty i mięsa.
Etymologia Pochodzenie słowa „bigos”, według Andrzeja Bańkowskiego, jest niejasne. Mieczysław Karłowicz wywodził je od niemieckiego Beiguss (sos, podlewa), a Aleksander Brückner od Bleiguss (kawałki ołowiu).
Pierwotnie tego słowa używano do określania sposobu siekania (zsiekać na bigos, 1534Słownik Polszczyzny XVI wieku, t. 2, s. 148.), nieco później nazywano tak potrawę z siekanego mięsa (1588)A. Calepinus, Dictionarium decem linguarum, 1588.. W XVII w. słowo „bigos” zaczyna oznaczać także posiłek przyrządzony z resztek pozostałych z poprzednich potrawElektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII wieku, hasło: bigos. . Od XVII wieku słowo było używane również w szerszym znaczeniu jako siekanina, a w znaczeniu przenośnym mówiono: „bigosować” w bójce, czyli: siekać na drobne kawałki (np. szablą).