Bigos nie traci walorów smakowych przy wielokrotnym odgrzewaniu, a wręcz przeciwnie, po każdym kolejnym odgrzaniu jest coraz lepszy. Pomiędzy odgrzewaniami można bigos przemrozić, np. trzymając zimą za oknem, co również pozytywnie wpływa na jego smak. Odgrzewając bigos powinno się lekko podlewać czerwonym, wytrawnym winem, co wzbogaca jego winno-kwaskowe walory smakowe i aromat.
W kuchni staropolskiej, zwłaszcza na polowaniach, znany był „bigos z wiwatem”, polegający na ogrzewaniu przygotowanej wcześniej potrawy w garnku z pokrywką szczelnie przylepioną ciastem. Głośne „wystrzelenie” pokrywki, pod wpływem ciśnienia, oznaczało gotowość potrawy do spożyciaP. Garncarek, Narobić bigosu, „Kwartalnik Polonicorum” 2007, nr 5, s. 61..
Warianty bigosu alt=Bigos w misce|mały|Miska bigosu Bigos staropolski – zawiera dwa rodzaje białej kapusty: kiszoną i świeżą oraz różne gatunki mięsa i wędlin, suszone grzyby, suszone lub wędzone śliwki, cebulę, przyprawy (kminek, majeranek, ziele, liście wawrzynu). Bigos litewski – zawiera kapustę z dodatkiem kwaskowych winnych jabłek. Bigos hultajski – zawiera szczególnie dużo drobno krajanego mięsa i słoniny. Bigos węgierski – doprawiany ostrą papryką i śmietaną. Bigos galicyjski – z białej kapusty, z ziemniakami i białą fasolą. Bigos myśliwski – z kawałkiem pieczeni z sarny, jelenia lub