Leaping dropkick Przeciwnik leży na ogół na dolnej lub środkowej linie albo znajduje się od strony zewnętrznej przy ringu. Wrestler wykonujący manewr leaping dropkick znajduje się również poza ringiem, nabiera rozbiegu po czym kopie ww. przeciwnika – z takiego działania korzystał m.in. Roman Reigns. Również wrestler, który znajduje się po zewnętrznej stronie ringu może wykonać ten manewr z rozbiegu, kopiąc oponenta, który znajduje się poza ringiem. Manewr ten spopularyzował Larry Chene na przełomie lat 50. i 60. XX wieku.
Low dropkick Standardowy dropkick z tym, że wrestler wykonuje to kopnięcie na nogi przeciwnika. Zobacz też: low kick.
Missile dropkick Znany również jako diving dropkick. Wrestler skacze z narożnika ringu na stojącego na macie przeciwnika.
Corner-to-corner missile dropkick To również missile dropkick z tym, że wykonywany jest z jednego narożnika ringu do drugiego narożnika ringu (corner-to-corner). Na ogół manewr ten wykonywany jest z narożnika do narożnika umieszczonych na bokach ringu, rzadziej zaś po przekątnej ringu. Manewru tego po raz pierwszy użył Rob Van Dam, który nazwał go mianem Van-Terminator.