W 1943, po bitwie pod Stalingradem, dowodził 32 Gwardyjskim Korpusem Strzeleckim, który zawierał 13. i 66 Gwardyjską Dywizję Strzelecką oraz 6 Gwardyjską Dywizję Powietrznodesantową. 32 Korpus był elementem 5. Gwardyjskiej Armii, części Frontu Stepowego (dowodzonego przez marszałka Iwana Koniewa). Rodimcew poprowadził swój korpus do walki pod Kurskiem. Później walczył na Froncie Woroneskim, 2 i 1 Ukraińskim. Brał udział w bitwie o Dniepr, operacji znamiejskiej, kirowohradzkiej, lwowsko-sandomierskiej, wiślańsko-odrzańskiej, dolnośląskiej, berlińskiej i praskiej. Dowodzony przez niego korpus opanował Busko-Zdrój, Wodzisław i Pińczów, 17 stycznia 1945 wyróżnił się podczas zajmowania Częstochowy, 21 stycznia 1945 opanowała Kreuzburg (obecnie Kluczbork). W nocy na 25 stycznia 1945 dotarł do Odry, następnie zajął Brzeg i Oławę.
Po wojnie służył jako zastępca dowódcy Wschodniosyberyjskiego i Północnego Okręgu Wojskowego, a następnie w latach 1953–1956 pełnił funkcję attaché wojskowego w Albanii i doradcy albańskiego ministra obrony.
Awanse generał major – 21 maja 1942; generał porucznik – 17 stycznia 1944 generał pułkownik – 9 maja 1961.