Raszid Ali al-Kilani (al-Kajlani) (arab. رشيد عالي الكيلاني; ur. 1892, zm. 28 sierpnia 1965) – trzykrotny premier Królestwa Iraku, m.in. w rezultacie antybrytyjskiego zamachu stanu 1 kwietnia 1941 roku. Był zwolennikiem porozumienia się z państwami Osi w celu wyeliminowania wpływów brytyjskich w Iraku.
Życiorys Urodził się w prominentnej rodzinie arabskiej wyznania sunnickiego w Bagdadzie. Odebrał wykształcenie prawnicze. W 1924 roku rozpoczął karierę polityczną jako minister sprawiedliwości w pierwszym gabinecie premiera Jasina al-Haszimiego. Obaj, al-Haszimi i al-Kilani byli nastawieni antybrytyjsko. Byli przeciwnikami traktatu iracko-brytyjskiego, zawartego w 1930 roku przez rząd Nuriego as-Sa’ida. Założyli Partię Braterstwa Narodowego. Al-Kilani został po raz pierwszy premierem Iraku w 1933 roku, ale sprawował ten urząd przez niespełna 8 miesięcy.
Po wybuchu II wojny światowej i przedwczesnym zgonie króla Ghaziego 31 marca 1940 roku al-Kilani został ponownie mianowany premierem. Po śmierci Ghaziego Irak znalazł się pod rządami emira Abd al-Ilaha, wuja zmarłego króla, sprawującego władzę w imieniu małoletniego Fajsala II.