Na lewym skrzydle nacierała 11 Karpacka Dywizja Piechoty. Płk Bronisław Prugar-Ketling ugrupował ją w dwie kolumny. W pierwszej, w ugrupowaniu bojowym, maszerowały – 49 Huculski pułk strzelców i 53 pułk piechoty Strzelców Kresowych. Marszruta wiodła przez Sądową Wisznię, Nowosiółki, Mużyłowice Narodowe, Mołoszkowice, wzgórze 301 i Dwór Ewy. Drugą kolumnę stanowił 48 pułk pechoty Strzelców Kresowych. Maszerował on na osi Rogóźno, Dernaki, Bruchnal i Szkło.
Natarciem nocnym dywizja miała opanować zachodni skraj Lasów Janowskich i przejść w nich do obrony.
Na prawym skrzydle zgrupowania uderzeniowego po dwóch osiach nacierała 38 DP. Północna prowadziła przez Laszki, Tuczapy, Leśniowice, Dobrostany i Wolę Dobrostańską, a południowa – Rodatycze, Hartfeld, Rzeczyczany i Kamienobród.
W odwodzie gen. Sosnkowski pozostawił 24 Dywizję Piechoty. Swoje stanowisko po osiągnięciu lasów janowskich nakazał rozwinąć w gajówce Jaryna.
Przed frontem maszerujących dywizji obronę na szerokim froncie zorganizowały zmotoryzowane oddziały pułku SS „Germania” i grupa bojowa „Utz” z 1 Dywizji Górskiej. Piechotę wspierały baterie 79 pułku artylerii górskiej.