„The Baltimore Sun” skomentował: Trzech poetów zapytanych o ich preferencje zgodziło się, że rytm słowa i jego powiązania są dużo ważniejsze w ocenie jego piękna od samego dźwięku (...) Chociaż pisarze w Baltimore wykazali szerokie rozbieżności w swoich typowaniach, żaden z nich nie mógł zrozumieć, dlaczego autorzy z Nowego Jorku widzą „cellar door” na szczycie rankingu.
Ustęp z eseju J.R.R. Tolkiena z 1955 roku „English and Welsh” bywał błędnie cytowany jako źródło pochodzenia tego pomysłu: Większość anglojęzycznych ludzi...przyzna że cellar door jest 'piękne', zwłaszcza gdy oderwane od jego wrażenia (i pisowni). Piękniejsze niż say, sky, i znacznie piękniejsze niż beautiful. Tak więc walijski zawiera dla mnie nad wyraz wiele cellar doors, a przechodząc na wyższy poziom obfituje też w słowa, w których znajduje przyjemność kontemplacji połączonych brzmienia i znaczenia.
Nastoletni bohater powieści Normana Mailera z 1967 roku Why Are We in Vietnam?