Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodził się 26 stycznia 1920 w rodzinie niemieckich komunistów. W wieku sześciu lat wstąpił do Czerwonych Młodych Pionierów – organizacji młodzieżowej Komunistycznej Partii Niemiec (niem. Kommunistische Partei Deutschlands – KPD). W latach 1934–1940 kształcił się na mechanika samochodowego.
II wojna światowa 5 listopada 1940 został wcielony do Wehrmachtu. Po przeszkoleniu wojskowym został przydzielony do 134. Dywizji Piechoty, jako pomocnik strzelca. W czerwcu 1941 wraz z 134. DP pod dowództwem gen. Konrada von Kohenhauzena jako część Grupy Armii Środek brał udział w inwazji Niemiec na ZSRR. 15 lipca 1941, podczas walk w pobliżu Bobrujska, na wschodnim brzegu Berezyny zdezerterował z Wehrmachtu i przeszedł do Armii Czerwonej.
W latach 1941–1945 przebywał w radzieckiej niewoli. Po pobycie w obozie jenieckim w Krasnogorsku, gdzie miał kontakty z członkami KPD, wraz ze swoim przyjacielem Franzem Holdą został przeniesiony do fabryki w pobliżu obozu jenieckiego koło Karagandy w Kazachstanie. Pod koniec 1941, po wizycie w obozie Waltera Ulbrichta, dobrowolnie uczęszczał na pięciomięsięczny kurs w nowo utworzonej Szkole Antyfaszystowskiej. Po ukończeniu kursu wraz z Franzem Holdą wrócił do Krasnogorska, aby kontynuować działalność antyfaszystowską.