Jan Babicz (ur. 29 października 1869 w Niedźwiadzie, zm. 18 maja 1924 tamże) – polski polityk ludowy i samorządowiec, publicysta, poseł na Sejm Ustawodawczy.
Życiorys Jan Babicz urodził się w rodzinie chłopskiej – Wojciecha i Katarzyny z domu Mądro w Niedźwiadzie. Zdobył wykształcenie na poziomie szkoły ludowej. Jego żoną była Wiktoria z domu Rusin. Służył w armii austriackiej w tym przez 3 lata podczas I wojny światowej na obszarze Wołynia, Rumunii i Siedmiogrodu. Od 1896 podaje, że działał w Stronnictwie od 1893. działał w ruchu ludowym, wchodził w skład licznych organizacji chłopskich między innymi do Mleczarni Spółkowej, Ligi Pomocy Przemysłowej, zasiadał w Zarządzie Głównym Towarzystwa Kółek Rolniczych w Galicji. Od 1900 piastował funkcję członka Wydziału Rady Naczelnej Stronnictwa Ludowego, zaś w latach 1903–1908 był członkiem Rady Naczelnej tej partii (działającej już pod nazwą PSL). Babicza kojarzono z tak zwaną frondą lwowską w PSL, która w 1911 wyodrębniła się z tej partii i utworzyła PSL – Zjednoczenie Niezawisłych Ludowców, Babicz był na krótko zastępcą przewodniczącego Rady Ludowej tego Zjednoczenia, a od września 1913 jej prezesem.