odkrywcą był Sergio Benedetti, włoski historyk sztuki pracujący w Irlandii w National Gallery of Ireland. Później udało się prześledzić losy obrazu, który do początku XIX wieku znajdował się w zbiorach rodziny Mattei. Z czasem zapomniano jego autora i uważano go za kopię pędzla holenderskiego caravaggionisty Gerrita van Honthorsta. W 1802 obraz został sprzedany Williamowi Hamiltonowi Nisbetowi, który umieścił go w swoim domu w Szkocji. Po 1921 właścicielką dzieła została irlandzka lekarka Marie Lea-Wilson, która po zamordowaniu przez bojowników IRA jej męża, podarowała obraz jezuitom z Dublina w podziękowaniu za wsparcie. Pokryte wielowiekowym brudem i pożółkłym lakierem Pojmanie Chrystusa wisiało w jadalni zakonników przez 60 lat (1930–1990). Dopiero gruntowna konserwacja w latach 90. XX wieku pozwoliła rozwiać wątpliwości co do autorstwa. Obecnie atrybucja dzieła nie jest kwestionowana. Obraz pozostaje własnością jezuitów, jednak stale eksponowany jest w National Gallery of Ireland.
Znanych jest kilka wersji dzieła, z których jedna, przechowywana w Muzeum Sztuki Zachodu i Wschodu w Odessie, uważana była za autorską kopię. Obraz z Odessy został utracony w 2008 roku, gdy stał się łupem złodziei.