Wieko grobu jest jednocześnie sui generis stołem eucharystycznym.
Postacią istotną dla treści ideowych dyptyku jest dwukrotnie przedstawiona Maria Magdalena, uosobienie nawróconego grzesznika mającego nadzieję na zbawienie. Jej kult był znaczący zarówno dla rodziny Winterfeldów, jak i całej chrześcijańskiej Europy XIV i XV wiekuJ. Domasłowski, A. Karłowa-Kamzowa, A. S. Labuda, Malarstwo gotyckie na Pomorzu Wschodnim, Warszawa-Poznań 1971, s. 99–100..
Z gdańską bazyliką Mariacką związane jest inne dzieło, również znane jako Dyptyk Winterfeldów, namalowane około 1490 i przedstawiające na awersach Pokłon Trzech Króli i Zdjęcie z Krzyża, zaś na rewersie Chrystusa i JawnogrzesznicęA. S. Labuda Malarstwo tablicowe w Gdańsku w 2 poł. XV w., Warszawa 1990, s. 85–91 i 196-197.. Dzieło namalowane zostało prawdopodobnie przez malarza z północnych Niemiec (Lubeka)s. 196. Do ostatniej wojny dyptyk znajdował się w gdańskim Stadtmuseum (Muzeum Miejskim, obecnie Muzeum Narodowe), a po 1945 uznany został za zaginiony. De facto został zagrabiony przez wojska radzieckie i obecnie znajduje się w Muzeum im. Puszkina w Moskwie.