mały|Ilustracja anatomiczna ręki człowieka z opisem Ręka () – obwodowa, dystalna część kończyny piersiowej kręgowców, w węższym znaczeniu naczelnych, autopodium, składająca się z trzech, licząc od części proksymalnej, odcinków: nadgarstek (carpus) śródręcze (metacarpus) palce (digiti, od łac. digitus – palec) W języku potocznym często rękę nazywa się dłonią, zaś terminu ręka używa się do określenia całej kończyny górnej. W ujęciu anatomicznym w ręce wyróżnia się powierzchnię dłoniową ręki (wewnętrzną, czyli dłoń) oraz powierzchnię grzbietową ręki. W anatomii topograficznej ręki wyróżnia się kierunki: dłoniowy (skierowany do przodu), grzbietowy (skierowany do tyłu), łokciowy (skierowany do kości łokciowej i palca małego) oraz promieniowy (skierowany do kości promieniowej i kciuka).
Kości Ręka człowieka składa się z 27 kości. Kości nadgarstka są ułożone w dwóch rzędach: bliższym (kości łódeczkowata, księżycowata, trójgraniasta i grochowata) oraz dalszym (kości czworoboczna większa, czworoboczna mniejsza, główkowata i haczykowata). Kości z rzędu bliższego łączą się z kośćmi przedramienia, natomiast kości z rzędu dalszego łączą się z kośćmi śródręcza.