Ballada ta opowiada o żonie oczekującej wraz z małym dzieckiem na męża biorącego udział w ciężkich walkach; żołnierz zapewnia żonę, że przetrwa śmiertelne boje tak długo, jak długo ona będzie na niego czekać (muzyka N.Bogosłowskiego, słowa W.Agatowa). Filmowe piosenki Bogosłowskiego „Ukochane miasto” („Любимый город”), „Śpią kurhany ciemne” („Спят курганы тёмные”) „Szałandy” („Шаланды”) i wspomniana już piękna „Ciemna noc” w wykonaniu Bernesa zostały zapisane na płytach, były nadawane w radio i zdobyły wielką popularność. Po roli w filmie Dwóch bojowników artysta kontynuował współpracę z Nikitą Bogosłowskim i nagrał jeszcze kilka jego piosenek, m.in. „List do Moskwy” (Письмо в Москву”) i „Płomyk” („Огонёк”).
Pierwszy publiczny koncert Marka Bernesa miał miejsce w Swierdłowsku w „Domu oficerów” 30 grudnia 1943. Potem artysta udał się na tournée koncertowe po Uralu. W Moskwie zaczął występować od końca lat 1940., z początku w domach inteligencji twórczej. W radio, w „Klubie wesołych artystów”, wykonywał m.in. utwory „Piosenka frontowego szofera” („Песенкa фронтового шофёра”) i „Droga-ścieżka frontowa” („Путь-дорожка фронтовая”) B. Mokursowa, „W życiu tak się zdarza” („В жизни так случается”) (Wasilij Sołowjow-Siedoj). 17 września 1958 jednocześnie dwie duże centralne gazety rozpoczęły zorganizowaną nagonkę na Bernesa.