thumb|250px|Platforma z instrumentami astronomicznymi na szczycie Cesarskie Obserwatorium Astronomiczne w Pekinie (chin. upr. 北京古观象台, chin. trad. 北京古觀象台, pinyin: Běijīng Gǔguānxiàngtái) – dawne obserwatorium astronomiczne w Pekinie, położone w dzielnicy Dongcheng, przy południowo-zachodnim krańcu ulicy Jianguomen.
Historia Jego początki sięgają czasów dynastii Yuan. W 1279 astronomowie Wang Xun i Guo Shoujing z rozkazu Kubilaj-chana zbudowali przy Jianguomen pierwsze, niewielkie obserwatorium, w celu opracowania dokładnego kalendarza. Obecne zabudowania zostały wzniesione w latach 1439–1442.
W obserwatorium prowadzono obserwacje nieba do celów naukowych, jak również wyznaczano dokładne terminy świąt i uroczystości państwowych. Korzystali z niego także przebywający w Chinach cudzoziemcy, m.in. Johann Adam Schall von Bell i Ferdinand Verbiest.
Instrumenty astronomiczne zostały skradzione przez żołnierzy francuskich i niemieckich podczas powstania bokserów i wywiezione do Europy. Do Chin wróciły po I wojnie światowej.
Obserwatorium zamknięto w 1929, a jego funkcje przejęło Obserwatorium Astronomiczne Zijinshan w Nankinie. Od tego czasu aż do 1956 pełniło funkcję obserwatorium meteorologicznego, następnie zostało przekształcone w muzeum astronomii.