Muzyka Małżeństwa dla żartu przypomina poziomem seryjne wiedeńskie produkcje tego czasu. Lehárowi nie udało się skomponować ani jednego numeru, który zyskałby większą popularność, niemniej krytyki – być może z obawy przed wpływami Bauera – okazały się nader przychylne zarówno dla kompozytora, jak i dla autora libretta. Podobnie jak w przypadku poprzedniej operetki i tym razem o losach operetki zadecydowała publiczność. Mimo zachwytów prasy, Małżeństwo dla żartu, którego premiera odbyła się 22 grudnia 1904 roku, nie dotrwało na afiszu nawet do końca stycznia. W sumie zagrano je 39 razy. Nieco lepiej poszło mu na prowincji, gdzie uzyskało kilkaset przedstawień.
Treść Młodo owdowiała córka miliardera z Newport Selma Brockwiller wzbrania się przed ponownym wyjściem za mąż obawiając się, że mężczyźni interesują się bardziej jej fortuną niż nią samą. Dla żartu bierze jednak ślub z przebraną za mężczyznę kobietą. Poniewczasie dowiaduje się (o czym widzowie wiedzą od początku), że padła ofiarą podstępu. Przebrana za mężczyznę kobieta okazuje się być mężczyzną – odtrąconym przez Selmę, a szczerze w niej zakochanym. Fikcyjny ślub staje się więc ślubem prawdziwym. I Selma akceptuje ostatecznie nową dla siebie sytuację, bo i jej w międzyczasie, przedsiębiorczy młodzieniec przestał być obojętny.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Operetki Franza Lehára