Puffinus – rodzaj ptaków z rodziny burzykowatych (Procellariidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące na wszystkich oceanach świata.
Morfologia Długość ciała 25–40 cm, rozpiętość skrzydeł 58–93 cm; masa ciała 82–575 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1760 roku francuski zoolog Mathurin Jacques Brisson w publikacji własnego autorstwa poświęconej ornitologii. Gatunkiem typowym jest (tautonimia) burzyk północny (P. puffinus).
Etymologia Puffinus: angielskie nazwy Puffing (około 1502 roku) lub Puffin (około 1508), początkowo stosowane do tuszy z pisklęcia burzyka, przysmaku angielskiego stołu do końca XVIII wieku. Przez zamieszanie i skojarzenia nazwę tę stopniowo zaczęto stosować również na określenie maskonura, aż stała się nazwą tego gatunku w drugiej połowie XIX wieku, ale w ornitologii zachowano ją jako ogólną nazwę dla burzyków. Nectris: nēktris ‘pływak’, od νεω neō ‘pływać’. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Procellaria puffinus Brünnich, 1764. Thyellas: gr. θυελλα thuella ‘huragan, burza’, od θυω thuō ‘wściekać się’. Rhipornis: gr. ῥιπη rhipē ‘szybki lot, gwałtowny ruch’, od ῥιπτω rhiptō ‘rzucać się’; ορνις ornis, ορνιθος ornithos ‘ptak’. Nowa nazwa dla Puffinus . Cymotomus: gr.