Ofiary mordu pochowano na cmentarzu, razem z ofiarami obozu koncentracyjnego w SzebniachRada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa: Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i Męczeństwa, Warszawa 1968, s. 65 (Warzyce), s. 74 (Iwonicz).
24 lipca 1944 w Lesie Grabińskim koło Iwonicza, oddział SS Galizien zamordował 72 Polaków, w tym. członków AK i BChRada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa: Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i Męczeństwa, Warszawa 1968, s. 302.
26 lipca 1944 miejscowa ludność brała udział w wyzwalaniu Iwonicza Zdroju w ramach AK OP-15 i tworzeniu Rzeczypospolitej Iwonickiej. 30 lipca 1944 Ukraińcy uciekli z Iwonicza, zabrawszy konie plebańskie. Następnego dnia 31 lipca 1944 r., gdy zza szpitala O. Bonifratrów, do Niemców strzelali partyzanci, Niemcy dwoma tankami strzaskali budynek. 12 września 1944 wieś Iwonicz zajęły wojska radzieckie i front ustalił się na wysokim brzegu i trwał do 20 września. W czasie frontu zginęło od kul w Iwoniczu 32 osoby, a spaliło się 75 domów przeważnie umyślnie podpalonych przez Niemców. 20 września 1944 roku Armia Czerwona wkroczyła do Rzeczypospolitej Iwonickiej.
Ludzie związani z Iwoniczem