W czasie studiów i po nich odbywał szereg praktyk w zakładach budowlanych, elektrotechnicznych i kanalizacyjnych. Wsławił się w tym czasie tym, że – będąc praktykantem na Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej – zatrzymał pociąg, który ruszył bez maszynisty. Dostał za to swoje pierwsze odznaczenie.
W 1906 roku wyjechał do Belgii, gdzie w 1911 roku uzyskał dyplom inżyniera-elektryka w na Uniwersytecie w Liège.
Maria Dąbrowska pisała o Przemysławie Podgórskim w swoich Dziennikach:
Praca W 1912 roku wrócił do Warszawy, gdzie rozpoczął pracę w kolejno w spółkach: Godlewski, Muśkiewicz i S-ka i w Zuckier, Brygiewicz, Wojzbun. W tymże roku uzyskał prawo podpisywania projektów w Elektrowni Warszawskiej i założył też spółkę „«Koneczny i Podgórski» Inżynierowie. Biuro Elektrotechniczne, ul. Żurawia 24”. Pracował w tej spółce do 1914 roku, kiedy to pozostawił ją Konecznemu i przeniósł się do Lublina, gdzie uruchomił z kolei Biuro Elektrotechniczne pod nazwą „P. Podgórski, H. Jaworski, inżynierowie”, które po 1915 roku prowadził samodzielnie. Przedmiotem działania spółki była dzierżawa i eksploatacja elektrowni blokowej w centrum Lublina, która obsługiwała całe centrum miasta. Wkrótce wydzierżawił kolejne elektrownie, na Piaskach oraz przy ul. Bychowskiej, planując połączenie tych elektrowni jedną linią energetyczną.