15 listopada 1919 roku został wyznaczony na stanowisko szefa sanitarnego Dowództwa Okręgu Generalnego „Poznań” w Poznaniu, a 16 listopada 1921 roku szefa sanitarnego Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu. Z dniem 1 września 1922 roku został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu generała brygady z prawem noszenia munduru. Na emeryturze prowadził praktykę lekarską w Buku.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych Odznaka Wojsk Wielkopolskich
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Polacy – oficerowie armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Ludzie związani z Bukiem (województwo wielkopolskie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1949 Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Wojsk Wielkopolskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Kobylinie