Sinologia (albo chinoznawstwo; nazwa wywodzi się od „Chińczycy”) – dziedzina wiedzy, zajmująca się Chinami: językami chińskimi, kulturą, historią, systemami religijnymi i filozoficznymi (jak np. buddyzm, konfucjanizm czy taoizm), literaturą, a także gospodarką itd.
Dzieje Za europejskiego pioniera sinologii uznaje się Marco Polo, a za pioniera polskiego – jezuitę Michała Boyma. Początki sinologii jako dziedziny naukowej datują się od czasów Matteo Ricciego, dzięki któremu jezuici założyli misję na cesarskim dworze Mingów w Pekinie. To wtedy powstały pierwsze szczegółowe, choć nie zawsze zgodne z prawdą, relacje na temat chińskiego języka, medycyny, obyczajów itd. To wtedy również utarła się zlatynizowana pisownia niektórych chińskich nazw i nazwisk, np. Konfucjusz ( od Kǒngfūzǐ). Badaniem tych pionierskich czasów sinologii zajmuje się sinolatynistyka.
Pierwszym polskim wykształconym sinologiem był Michał Kleczkowski (1818–1886), który studiował w Paryżu, a następnie od 1847 roku służył we francuskiej dyplomacji w Chinach. Po powrocie przez 12 lat był profesorem języka chińskiego w École nationale des langues orientales vivantes (1871–1883).