Herod podejrzewa, że Jezus to zmartwychwstały Jan Chrzciciel chcący zemsty. Także wśród Jezus zyskuje wyznawców. Maria Magdalena obawia się reakcji Jezusa ze względu na dawną przeszłość, jednak ten stwierdza że już dawno z nią zerwała.
Jezus dowiaduje się od posłańca, że Łazarz umiera. Jezus odmawia udania się do Betanii, czym zraża do siebie Judasza mającego większe wątpliwości co do jego nauk. Gdy apostołowie docierają do Betanii, Łazarz już nie żyje od czterech dni. Jezus go publicznie wskrzesza w imieniu Boga. Jednym z świadków był członek sanhedrynu, Józef z Arymatei, który o wszystkim informuje Kajfasza. Ten jednak uważa, że wskrzeszenie zostało sfingowane, a Jezus to fałszywy mesjasz, który sprowadzi gniew Rzymian.
W dwa dni przed Paschą Jezus triumfalnie wjeżdża do Jerozolimy, obwoływany królem. Liwiusz prosi Piłata o aresztowanie Jezusa w obawie o kolejną rewoltę w Judei. Piłat wie, że skazując Jezusa, sprowadzi na siebie zamieszki i po nim przyjdzie kolejny samozwańczy mesjasz, więc sugeruje wyręczenie się Żydami. Judasz mówi Jezusowi o czekającej w górach armii zelotów i prosi, by rozkazał rozpocząć powstanie wyzwoleńcze. Jezus oznajmia jednak, że nie zamierzał nigdy przewodzić krwawej rewolucji i zbawi świat do grzechu inną drogą.