Syndrom bitej kobiety (), rzadziej zespół maltretowanej żony () – szereg objawów występujących u kobiet, które doświadczają uporczywej przemocy — psychicznej, fizycznej lub seksualnej — ze strony swojego partnera. Znalazł się w nieaktualnej już klasyfikacji ICD-9 (kod 995.81) jako zespół osoby maltretowanej (), ale nie został wymieniony w DSM-5 ani ICD-11. Może być on traktowany jako podkategoria zespołu stresu pourazowego (PTSD) lub jako złożony zespół stresu pourazowego (C-PTSD).

Pojęcie to zostało po raz pierwszy zasugerowane przez w 1979 roku, a następnie zjawisko to było intensywnie przez nią badane. Posłużyła się teorią wyuczonej bezradności Martina Seligmana, aby wyjaśnić, dlaczego kobiety pozostawały w związkach z przemocowymi mężczyznami.

Podejmowanie interwencji w takich sprawach jest bardzo trudne, ponieważ kobiety nie są skłonne do oficjalnego oskarżania mężów (zależność ekonomiczna, wiara w to, że on się zmieni, zbytnia bierność), zaś mężczyźni usprawiedliwiają się i uzasadniają swoje zachowanie prowokacją ze strony małżonki.