18 listopada został on zaocznie skazany na dożywocie. W listopadzie 1947 r. wszedł w skład Rumuńskiego Komitetu Ruchu Oporu, założonego przez I. Bujoiu. 10 lutego 1948 r. wysłał list do przebywającego w USA ostatniego niekomunistycznego premiera gen. Nicolae Rădescu, w którym prosił o pomoc w obaleniu reżimu komunistycznego w Rumunii. 19 kwietnia tego roku podczas spotkania z płk. Alexandru Popovici został aresztowany i osadzony w bukareszteńskim więzieniu Jilava. Ponownie skazano go na dożywocie. Ostatecznie wyrok zmniejszono do 25 lat więzienia i degradacji wojskowej. Do lipca 1964 r. przebywał w więzieniu, kiedy w wyniku ogłoszenia amnestii dla więźniów politycznych wyszedł na wolność. Został zrehabilitowany i przywrócono mu stopień wojskowy kontradmirała. Do końca życia mieszkał w Bukareszcie.
Obecnie jego imię nosi ulica w stolicy Rumunii i korweta "Contraamiral Horia Macellariu".
Prace "Dreptul internaţional în războiul maritim", [w:] "Buletinul Marinei" nr 7, 1925 "Activitatea flotilei austro-ungare pe Dunăre în războiul mondial", [w:] "Revista Marinei" nr 1