król Jerzy V i królowa Maria byli obecni i wezwali Pucciniego do swojej loży, aby osobiście złożyć mu gratulacje. Ponieważ Toscanini nie był brany pod uwagę, Puccini miał nadzieję, że sir Thomas Beecham poprowadzi premierę, ale odmówił i ostatecznie dyrygował Gaetano Bavagnoli.
Od momentu prapremiery w Nowym Jorku wiele osób wskazywało na fakt, że Schicchi wyróżnia się pozytywnie na tle dwóch pozostałych oper. Jeszcze przed 1920 rokiem impresario i wydawcy operowi zaczęli nakłaniać kompozytora, aby wystawiać dzieła osobno i pominąć Siostrę Angelicę, która okazała się najmniej popularna z całej trójki, ale niektórzy chcieli również pominąć Płaszcz. Puccini nie był zadowolony z obrotu spraw, ale ostatecznie zgodził się na podział oper.
Schicchi powrócił do Metropolitan w 1926 roku, już po śmierci Pucciniego, pozbawiony dwóch pozostałych części operowego tryptyku, a zamiast tego połączony z Pajacami Ruggero Leoncavalla. W kolejnych latach opera wystawiała dzieło m.in. z Jasiem i Małgosią Engelberta Humperdincka, Miłością trzech króli Italo Montemezziego czy Cyganerią Pucciniego.
Polska prapremiera miała miejsce w Warszawie w 1926 roku.