Wypędzenie Heliodora ze świątyni (również Wygnanie Heliodora, ) – fresk namalowany przez Rafaela ok. 1511–1514. Znajduje się w Stanza di Eliodoro w Pałacu Apostolskim w Watykanie.
Freski w Stanza di Eliodoro powstały w latach 1511–1514 na zamówienie papieża Juliusza II. W ich skład wchodzą cztery duże freski (Wypędzenie Heliodora ze świątyni, Uwolnienie świętego Piotra z okowów, Msza Bolseńska oraz Spotkanie papieża Leona I z Attylą), sklepienia prezentujące historie ze Starego Testamentu oraz kariatydy przedstawiające zamożność Państwa Kościelnego. Źródła podają różne daty powstania dzieła: ok. 1511 roku, lata 1511–1512 lub ok. 1511–1514. Ostatnia data została oparta na dacie przyznania ostatniego honorarium artyście. Choć Rafael figuruje w źródłach jako autor fresku, nad dziełem mogli pracować również jego uczniowie, m.in. jedną z kobiet na pierwszym planie mógł namalować Giovanni da Udine.
Fresk stanowił inspirację dla Eugène Delacroix, który w latach 1855–1861 namalował Heliodora wygnanego ze świątyni.