Część ul. Aleksandrowskiej położona najbliżej centrum miasta (posesje pod numerami 10–30) leży na terenie działalności duszpasterskiej rzymskokatolickiej parafii Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny i św. Antoniego Marii Klareta, dalsza część (posesje pod numerami 50–130) – rzymskokatolickiej parafii Miłosierdzia Bożego, zaś część najdalsza ulicy (posesje pod numerami 117–203 i 162–246) – rzymskokatolickiej parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
Historia Historia Do roku 1918 Mierząca około 5,2 km długości ulica Aleksandrowska była pierwotnie częścią nowego traktu, który został wytyczony w latach 1858–60 w celu połączenia nowo powstałego miasta Aleksandrowa z osadą Bałuty Nowe na przedmieściach Łodzi i z samą Łodzią. Trakt ten nazwano Szosą do Aleksandrowa lub Szosą (Szossą) Aleksandrowską – brał on początek w Aleksandrowie, a kończył się przy założonym w tych samych latach Bałuckim Rynku, a więc obejmował także dzisiejsze ulice Wojska Polskiego w Aleksandrowie Łódzkim i Bolesława Limanowskiego w Łodzi, lecz w całości znajdował się poza granicami administracyjnymi Łodzi. Przez ponad ćwierć wieku był drogą gruntową, którą w lecie trudno przejechać z powodu piasków, a wiosną i na jesieni z powodu błota.