Tritlenek diarsenu, arszenik (), – nieorganiczny związek chemiczny, tlenek arsenu na III stopniu utlenienia.
W temperaturze pokojowej jest to biała substancja drobnokrystaliczna. Ogrzewany, sublimuje w temperaturze 315 °C pod ciśnieniem normalnym. Jest słabo rozpuszczalny w wodzie, roztwarza się natomiast w kwasie solnym, tworząc trichlorek arsenu.
Nie ma wyczuwalnego zapachu i smaku. Jest silnie trujący – LD50 arszeniku wynosi 15 mg/kg masy ciała (dla gryzoni), dla człowieka 1–5 mg/kg masy ciała.
Roczna produkcja światowa wynosi ok. 50 tys. ton.
Historia Arszenik znany jest co najmniej od I w. n.e., kiedy to prażenie opisał Pedanios Dioskurydes (w procesie tym powstaje ). W V w. jego otrzymywanie zostało opisane przez Olimpiodora. Arszenik badał też Albert Wielki w XIII w. W średniowieczu arszenik i inne związki arsenu były często wykorzystywane przy sporządzaniu trucizn.
Występowanie i formy W naturze występuje pod postacią minerałów: arsenolitu i klaudetytu.