zmieniono wówczas wysokości kondygnacji (zachowane do dziś), w przyziemiu wydzielono sień, w ścianę której wmontowano oba portale, wykonano stiukową dekorację wielkiego sklepu w przyziemiu (niezachowana), elewacjom nadano nowy wystrój (portal, obramienia okien, dekoracja sgraffitowa, attyka, wykusz w elewacji bocznej). thumb|Lew św. Marka na fasadzie kamienicy Od 1645 własność Dawida Mintzera, serwitora królewskiego, następnie Dawida Zappio, burmistrza. Z nim zapewne wiązać można modyfikację fasady, na której umieszczono, dziś nieistniejącą, płaskorzeźbę św. Marka z lwem (od której pochodzi kolejna z nazw kamienicy – pod św. Markiem).
Od 1699 własność Winklerów. Od ok. 1732 własność Drewników (Drewnikowskich). W latach 1741–ok. 1780 należała do Jordana Kostrzewskiego, dra medycyny (w 1766 mieściła się tu restauracja francuska Quellusa). Od ok. 1784-1819 kamienica była własnością burmistrzowskiej rodziny Lobertów (Wojciecha, Jana, Karola), wówczas być może remontowana (po 1790).