Zniszczenia budynku w czasie II wojny światowej szacowano na ok. 80%. Po zniszczeniach wojennych zachowane: piwnice, w większości fasada, elewacja boczna i sklepienia parteru. Po zabezpieczeniu 1947-1949 odbudowana 1948-1953 według projektu Jana Grudzińskiego, z zachowaniem ocalałych elementów, nowo projektowaną elewację tylną i wnętrzami, na parterze nawiązującymi do stanu sprzed 1944.
W 2015 na fasadzie kamienicy została odtworzona płaskorzeźba przedstawiająca uskrzydlonego lwa, symbol Wenecji.
W 1965 roku kamienica została wpisana do rejestru zabytków.
W 2021 do rejestru zabytków ruchomych został zespół mebli oraz obiektów metaloplastycznych znajdujących się w kamienicy.
Architektura thumb|upright|Figurka św. Anny Samotrzeciej Budowla jest czterokondygnacyjna, trzytraktowa (na wyższych kondygnacjach połączona z kamienicą nr 29). Piwnice w trzech poziomach (z najniższego wejście do d. studni, zob. ul. Piwna nr 48).
Fasada późnorenesansowa z elementami gotyckimi. W przyziemiu, po lewej kamienny portal, również późnorenesansowy. Obok portalu zamurowany otwór piwniczny w kamiennym obramieniu;