W intrydze libreciści nawiązują do wątków Wesołej wdówki, nawet przez dobór imienia głównego bohatera Tassila, odwołującego się do Lehárowskiego Daniły.

Polska premiera

thumb|Afisz premierowego przedstawienia w Warszawie, 1924.

Polska premiera operetki miała miejsce 16 października 1924 w warszawskim Teatrze Nowości. Została ona wystawiona z przepychem, na potrzeby przedstawienia sprowadzono dwa reflektory z Wiednia, kostiumy od francuskiej projektantki i kilka tysięcy pawich piór. Przebudowano też widownię, by uzyskać lepszą akustykę oraz sprowadzono kapelę romską z Budapesztu. Zdaniem Ludwika Sempolińskiego, koszt wystawy był zbyt duży jak na realia Warszawy.

W roli Maricy obsadzono Kazimierę Niewiarowską, reżyserem był Marian Domosławski, kierownikiem muzycznym Mieczysław Kochanowski, choreografem Antoni Luziński, a za dekoracje odpowiedzialny był Tadeusz Gronowski. Autorem polskiego libretta był Andrzej Włast.