Irena Domańska (ur. 9 lipca 1903 w Warszawie, zm. 28 stycznia 1985 tamże) – polska lekarka, działaczka partyjna i państwowa.

thumb|240px|Symboliczne upamiętnienie Ireny Domańskiej na cmentarzu Père-Lachaise Życiorys Urodziła się w rodzinie Stefana Twardowskiego (1874–1955) i Jadwigi z Radzimińskich (1882–1919). Miała dwie siostry: pierwsza-najstarsza żyła półtora miesiąca i Jadwigę (1919–1981) oraz dwóch braci: Tadeusza (1906–1940), porucznika rez., zamordowanego w Katyniu i Wacława (1908–1989). Ukończyła studia medyczne w Strasburgu. Od 1923 była działaczką ruchu robotniczego, należała kolejno do: KPP, FPK, PPR i od 1948 PZPR. W końcu lat 30. razem z mężem ochotniczo pojechali do Hiszpanii by walczyć w XIII Brygadzie Międzynarodowej dowodzonej przez członka KPP Bolesława Mołojca.

W okresie II wojny światowej działała we francuskim ruchu oporu. Do 1947 była delegatem PCK na Francję.

Po powrocie do kraju była działaczką polskiego i Międzynarodowego Czerwonego Krzyża. W latach 1955–1970 i ponownie 1974–1979 była prezesem PCKLeksykon historii Polski z 1995, s. 145., w latach 1970–1974 wiceprezesem, a od 1979 honorowym prezesem. Dyrektor Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie.