Brady – a dokładniej jego dwudziestoosobowy zespół, w tym Gardner i Timothy H. O’Sullivan – fotografował wojnę od samego początku, tzn. od I bitwy nad Bull Run w 1861. Dzięki swoim szerokim znajomościom z politykami zorganizował specjalne wagony do przewozu sprzętu fotograficznego i zaopatrywał członków swojego zespołu w materiały. Ich zdjęcia Brady wystawiał - oferując ich kupno - w swoim studiu, a prasa reprodukowała je na swoich łamach. Zostały również wydane w zbiorze Incidents of the War podpisanym tylko nazwiskiem Brady’ego, co prawdopodobnie wpłynęło na podjęcie przez Gardnera decyzji o opuszczeniu zespołu i rozpoczęciu działania na własną rękę. Jeszcze dzisiaj autorstwo części zdjęć zespołu Brady’ego (a jest ich w sumie ok. 7-8 tysięcy) nie jest pewne i bywa przypisywane kilku fotografom.

Po wojnie W czasie wojny Brady wydał 100 tys. $ na zrobienie ok. 10 tys. płyt, licząc na to, że rząd po wojnie je odkupi. Tak się jednak nie stało. Brady w związku z tym popadł po wojnie w problemy finansowe, do których przyczyniła się ogólna sytuacja ekonomiczna i wiążący się z nią spadek zapotrzebowania na portrety. Brady był zmuszony do sprzedaży swojego studia, a w roku 1868 ogłosił bankructwo. Część jego negatywów przejęła Spółka Edwarda i Henry’ego T.