Dzięki temu Wget nadaje się do tworzenia kopii lustrzanych zarówno ośrodków FTP, jak i stron głównych. działa szczególnie dobrze z powolnymi bądź niestabilnymi połączeniami, ponawiając pobieranie dokumentu aż do pełnego ściągnięcia lub przekroczenia zadanej przez użytkownika liczby prób. Próbuje wznawiać pobieranie od miejsca przerwania, stosując komendę REST przy FTP i Range przy HTTP, na serwerach, które je obsługują. potrafi korzystać z serwerów proxy, co może odciążyć sieć, przyspieszyć pobieranie i umożliwić dostęp poza zapory sieciowe (firewalle). Jeśli jednak znajdujemy się za zaporą ogniową, która wymaga stosowania bramki typu SOCKS, można skompilować Wget z biblioteką SOCKS. Wget obsługuje też, jako opcję, bierne pobieranie FTP (passive downloading) wbudowane funkcje oferują mechanizm precyzyjnego wyboru odnośników pobieranie można wygodnie obserwować na ekranie dzięki wypisywanym kropkom, z których każda reprezentuje ustaloną ilość otrzymanych danych (domyślnie 1 kB). Oznakowanie to można dostosować do własnych upodobań większość funkcji jest w pełni konfigurowalna, albo za pośrednictwem opcji wiersza poleceń, albo poprzez plik inicjujący .wgetrc.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — GNU Wget · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.