W latach 1947–1949 miała miejsce kolejna restauracja katedry po pożarze wywołanym jej podpaleniem w 1947. Spłonęły wówczas dach i więźba dachowa. Restaurację powierzono architektowi Ivarowi Tengbomowi. Przy odbudowie dachu postanowiono również dokonać renowacji wnętrza świątyni, gdzie neogotyckie elementy autorstwa Zettervalla zostały usunięte na rzecz wcześniejszego wyposażenia, które niegdyś ozdabiało wnętrze katedry. Powrócił wówczas barokowy ołtarz główny. Podczas renowacji odkryto pozostałości halowej krypty. Z czasów romańskiej katedry odnaleziono grób biskupi z kielichem i pateną, datowany na ok. 1100. Wymurowano wówczas z betonu nową, prostokątną kryptę, wewnątrz której znajdują się resztki murów odkrytej krypty i grobu biskupa; wyeksponowano m.in. kilka kolumn, centralną i narożną oraz podstawę sklepienia krypty z obu jej stron, jak również kilka stopni dwóch schodów prowadzących na górę, do katedry. Podczas tej samej restauracji wybudowano też schody do nowej krypty, prowadzące z północno-wschodniego narożnika nawy północnej.
W latach 1979–1985 katedra przeszła modernizację techniczną. Między innymi odciążono sklepienia poprzez wbudowanie pod nimi belek rozporowych przenoszących obciążenie stropów.