thumb|right|250px|Zdjęcie aparatem Rapatronic wykonane milisekundę po jednej z detonacji w ramach operacji Tumbler-Snapper. Widoczna kula ognia ma ok. 20 metrów średnicy. Pod nią widać zarys wieży zrzutowej. Operacja Tumbler-Snapper – seria amerykańskich badawczo-rozwojowych testów broni atomowej przeprowadzona wiosną 1952 roku na Poligonie Nevada. Jej poprzedniczką była operacja Buster-Jangle, a następczynią operacja Ivy.
Faza „Tumbler”, mająca na celu wyjaśnienie różnic między rzeczywistą a przewidywaną siłą fali uderzeniowej zaobserwowanych w trakcie poprzednich testów, oraz w celu precyzyjniejszego określenia optymalnej wysokości detonacji, składała się z trzech nadziemnych eksplozji jądrowych (ładunek zrzucany z powietrza). Faza „Snapper” składa się z eksplozji jednego ładunku zrzuconego z powietrza i 3 zrzucanych z wieży, w celu testowania nowych rozwiązań
W trakcie prób „Charlier”, „Dog” i „George” były przeprowadzane manewry wojskowe „Desert Rock IV”, z udziałem 7350 żołnierzy. Biorący udział obserwowali też eksplozję „Fox”.