Zastosowanie tabulacji powoduje, że tekst jest widoczny w postaci tzw. wcięć. Graficznie tabulacja odpowiada kilku znakom spacji. Ułatwia tworzenie różnego rodzaju zestawień i pozwala na dostosowanie wielkości wcięcia akapitu – tabulacje pozwalają więc na napisanie tekstu w bardziej czytelny sposób. Stosuje się ją przy pisaniu programów w ogromnej większości języków programowania, gdzie umożliwia wydzielanie poszczególnych struktur programu.
Przykład programu z wcięciami w języku C++: #include <iostream.h>
int main(int argc, char *argv[]) { int x; // deklaracja tablicy int i;
for (i = 0; i < 10; i++) { x[i] = i; // wpisanie do tablicy danych
for (i = 0; i < 10; i++) { std::cout << x[i] << std::endl; // wyświetlenie wyniku
return 0; }
W edytorach tekstu punkty tabulacji są widoczne na linijce. Tworzone są automatyczne według określonej siatki tabulacji, ale mogą też być ustawiane ręcznie przez użytkownika.
Znaki tabulacji Zestawienie znaków przedstawia poniższa tabela. W przeważającej większości systemów kodowania znaków tabulatory mają takie same numery jak w kodzie ASCII.