Od zachodu oblewa ją Morze Andamańskie, a od wschodu i od południa wody Zatoki Tajlandzkiej należącej do Morza Południowochińskiego.
Skrajne punkty: południowy 5°35′N, północny 20°30′N, zachodni 97°20′E, wschodni 105°35′E. Rozciągłość południkowa wynosi 1650 km, a równoleżnikowa 770. Kraj składa się z dwóch części: północnej (Półwysep Indochiński) gdzie jego szerokość wynosi około 670 km a długość 830 km, południowej (Półwysep Malajski). Ta część kraju ciągnie się na długości około 880 km, zaś jej szerokość wynosi zaledwie około 120 km, a w północnej części zwęża się nawet do 20 km.
Tajlandia graniczy z następującymi państwami:
Kambodża – 803 km Laos – 1754 km Mjanma – 1800 km Malezja – 506 km
Linia brzegowa: 3219 km
Budowa geologiczna i rzeźba Tajlandia leży w strefie fałdowań mezozoicznych. Rzeźbę terenu można podzielić na cztery główne regiony fizycznogeograficzne: obszar górski Tajlandii Północnej, Nizina Menamu, Równina Korat i Półwysep Malajski. Tajlandia jest w większości krajem nizinnym. Wnętrze kraju zajmuje aluwialna Nizina Menamu, rozciągająca się na długości 500 km. Ciągnie się ona od gór na północy kraju do wybrzeży Zatoki Tajlandzkiej. Nizina ta jest zapadliskiem tektonicznym, które wypełniają aluwialne osady.